Van Vlieland weer terug in de BvK

Gisteren was het weer niet best. In de ochtend een enorme regenbui, later opklaringen met veel wind uit het zuidwesten. Later in de avond ontwikkelde zich een enorme bui, maar die viel uiteindelijk mee. Gisteravond trad het Orkest Koninklijke Luchtmacht op aan de haven in Vlieland, waar ook een groot scherm stond opgesteld voor de halve finale wedstrijd Engeland-Nederland. Het heeft echter niet het gewenste effect gebracht. Vanochtend vertrokken we uit Vlieland om half acht. De wind was nog steeds zuidwest maar gereduceerd tot een dikke 4 bft. Zeilend maakten we goede vorderingen temeer omdat we de stroom mee hadden. In de Pollendam kwamen we een groot luxe motorjacht tegen, varend onder Engelse vlag. Ze voeren erg langzaam. Het leek op een test van een pas gebouwd jacht. Er achter stoof de veerboot van Vlieland voorbij. Om twaalf uur kwamen we bij de Lorentzsluizen in Kornwerderzand aan. Het was erg druk. Drie grote charterschepen en een vissersboot moesten voorgaan, waarna de pleziervaart volgde. Voordeel is dat er twee sluizen zijn en paste net iedereen er in. Met een mooi windje kwamen we om half vier bij de de Krabbersgatsluizen van Enkhuizen aan, waar we direct in konden varen en na een paar minuten we weer op het Markermeer waren. Om half zeven arriveerden we weer in onze thuishaven de BvK.

Op zich hebben we een mooie reis gemaakt. Het weer was uitermate slecht en instabiel. We hebben veel wind vooral uit westelijke richtingen en regen gehad. Het was ook nogal koud. We hadden twee plannen gemaakt: 1) Naar Bergen in Noorwegen langs de westkust van Denemarken en 2) Door het Noord-Oostzeekanaal en via de oostkust van Denemarken naar de zuidkust van Noorwegen en westkust van Zweden. Vanwege het slechte weer en voornamelijk krachtige westelijke winden besloten we om plan 2) uit te voeren. In Bergen was op dat moment de temperatuur ca. 5 graden Celsius en sneeuwde het zelfs daar. De plaatsen en scheren zowel in Noorwegen als Zweden zijn prachtig. Maar dat vinden er meer, want vooral aan de westkust van Zweden was het behoorlijk druk. Ondanks het slechte weer hebben we ons reisplan praktisch geheel kunnen afmaken. Op de terugweg in Denemarken verslechterde het weer zodanig dat we besloten om elk goed weergat te pakken om de Duitse bocht door te komen. In totaal hebben we 1540 Nm gevaren. Vanwege het slechte weer maar 75 uren gezeild versus 204 motoruren. Volgend jaar misschien maar weer eens een tocht naar het zuiden.

Van Cuxhaven naar Vlieland

Gistermorgen raakten we in gesprek met onze buren in een aluminium zeiljacht, een OVNI 430. Het bleken Canadezen te zijn uit Quebec. Ze hadden de boot, die gebouwd is in La Rochelle, gekocht in Les Sables-d'Olonne. Ze hadden al 27 jachthavens gezien voor ze in Cuxhaven kwamen. Ze hebben geen huis, maar wonen op hun boot. Ze willen via het Noord-Oostzeekanaal naar Bergen in Noorwegen en dan oversteken naar de Shetlandeilanden in Engeland. Na drie jaar willen ze oversteken en terug naar Canada. Ze vertrokken om half twaalf naar de sluis van het Noord-Oostzeekanaal in Brunsbüttel. Wij waren ons aan het voorbereiden voor de nachtelijke overtocht van 150 Nm naar Vlieland. Nadat we de watertanks en de dieselvoorraad hadden aangevuld, vertrokken we ‘s middags om drie uur. Er stond nog weinig wind uit het westen, die zou afzwakken in de loop van de avond en zou draaien naar zuidoost tot oost. We passeerden weer de markante Kugelbake, een houten kaap bestemd als baken voor de scheepvaart, tevens het symbool van Cuxhaven en sinds 1913 als afbeelding in het wapen van de stad opgenomen. Een voorganger van het huidige bouwwerk diende ook als vuurtoren, maar vandaag nog enkel in de nacht verlicht als toeristische attractie. In het begin kregen we een regenbui over ons heen. Even later voeren we op de motor door de rede van de Jade, waar diverse zeeschepen voor anker lagen. Bij het verkeersstelsel van de Jade kwamen twee containerschepen uit Willemshaven onze richting uit, maar die uiteindelijk achter ons langs gingen. Toen de nacht begon te vallen, draaide de wind langzaam naar het oosten, zoals al was voorspeld. Maar te weinig om op zeil goede voortgang te maken en besloten we op de motor door te gaan, waarbij de fok met de wind pal achter een goede hulp was. In de nacht werd het koud en er stond een rommelige zee, waardoor onze Carina soms alle kanten op waggelde. Overal zagen we de rode flitslichten van windparken, die in de Duits Bocht staan. Met een oostenwind in de rug kwamen we om één uur aan in Vlieland, waar het al aardig druk was met passanten, maar we nog een vrije box konden bemachtigen. Vannacht en morgen zou er slecht weer op komst zin, zodat besloten een dagje te blijven om weer even bij te komen.

Van Rendsburg naar Cuxhaven

We vertrokken om acht uur uit Rendsburg. Het was weer eens lastig om de box uit te komen, vanwege een zijsteiger, die ze binnen de box hadden aangelegd in plaats van er naast. En onze Carina is zo breed dat we er alleen schuin in en uit konden varen. Invaren lukte wel omdat er een kleine smalle boot naast ons lag, Maar die was gisteren vertrokken en later was een groter zeiljacht erin gekomen, zodat de uitvaartbreedte te beperkt was middels een meerpaal, die achter onze Carina stond. De Duitse passant naast ons had dat ook al in de gaten en hielp ons er uit te komen. We waren de bocht nog niet om in het Noord-Oostzeekanaal richting Brunsbüttel of we zagen drie rode lichten op wal, hetgeen betekent dat ieder schip onmiddellijk moet stoppen. Er kwamen drie zeeschepen tegemoet, maar waren nog 3 Nm van ons vandaan. Inmiddels voegden steeds meer jachten uit Rendsburg zich aan de wachtrij toe, zodat het een flottielje begon te worden. Een Nederlander had via de marifoon gevraagd wat de reden was en kreeg als antwoord dat we op die drie zeeschepen moesten wachten en pas om half tien de doorvaart weer mogelijk was. Het ging waarschijnlijk om de doorvaart bij de hangpontbrug van Rendsburg, waar het nogal smal is. Toen het eerste zeeschip ons passeerde, werden de lichten ineens twee keer rood, wat betekent dat de pleziervaart mag doorvaren. Het hele konvooi gaf onmiddellijk gas en stoof het Noord-Oostzeekanaal op. Het was dit keer druk op het kanaal. Veel zeeschepen kwamen ons tegemoet, waaronder ook een groot cruiseschip “Europa 2”, die net een hoge brug wilde passeren en vier keer een korte stoot gaf met de betekenis  “ik kan niet manoeuvreren”. Tegen drie uur bereikten we de sluis bij Brunsbüttel, die weliswaar al open stond en we er zo in konden varen. Met vier jachten in de grote zeesluis waren we binnen een half uur op de Elbe. De wind viel in eerste instantie enorm mee. Maar even later kwam er een fikse bui aan waar niet veel regen uitkwam, maar wel heel veel wind. We zagen 8 bft op onze windmeter. De schipper van het zeiljacht wat achter ons voer en we in Cuxhaven spraken, had 45 knopen gezien op zijn windmeter ofwel windkracht 9. Hoewel we niet zeilden en op de motor voeren, hing onze Carina zo schuin, dat het leek of we met veel wind scherp aan het zeilen waren. Na een half uur, was de bui voorbij en konden we onze weg weer normaal vervolgen. Om half zes kwamen we met een snelheid van 8 knopen vanwege de Elbe-stroom in Cuxhaven aan, waar je enorm goed moet opletten dat je niet met de enorme stroom voorbij de smalle ingang wordt gesleurd en de haven mist. We lagen weer op onze oude stek van vorig jaar. Toevallig was deze mooie ligplaats onbezet. We lagen nog niet vast of alweer een nieuwe bui kwam over ons heen. Vanavond bekijken we wat we morgen gaan doen.

Verwaaidagen Rendsburg in het Noord-Oostzeekanaal

Gisteren was er niet veel te melden. Vanwege veel wind uit het westen zijn we in Rendsburg blijven liggen. Er lagen al diverse passanten met hun jachten te wachten op beter weer. Dus de haven lag wel steeds vol. Na het vullen van de watertanks, deden we de nodige boodschappen en maakten we tussen de vele buien door een korte wandeling langs de jachthaven. We raakten in een leuk gesprek met nog een vitale schipper van 82 jaar, die met zijn zeiljacht één box verder lag en daarmee met zijn vrouw van ook in de tachtig naar Denemarken gaat. Zijn boot dateert van 1987 en zo lang vaart hij al rond. Hij vaart tegenwoordig niet meer dan met maximaal windkracht 4 bft. Zijn zoon zou de boot naar Nederland terugvaren. Wij vonden ons al op leeftijd, maar we kunnen nog even. In de avond kwam er nog een Duitse Klipper binnen, die achter ons met veel motorgeraas aanmeerde. Vandaag nog steeds veel wind, maar opeens uitzonderlijk warm weer: 26,5 graden Celsius in onze boot terwijl alles openstond. Gisteren en vorige week was het nog 14 graden, Buiten in Duitse bocht is 10 bft voorspeld met windstoten, die tevens Rendsburg zouden kunnen bereiken, Dus bleven we ook vandaag weer liggen. Schuin tegenover ons lag een motorboot uit Edam en had ons al gezien met de BvK-vlag in het want en sprak ons aan. Hij was ook op de terugweg maar ging via de kanalen binnendoor. Het was zaterdag en marktdag. We wandelden naar de stad langs het plein met de bekende Fontein op het kasteelplein “Schlossplatz” met de inscriptie: “Graf Gerhard der Grosse bestätigt und erweitert der Stadt Rendsburg Gerechtsame und Gebiet am Nicolaitage 1339“. Er heeft ooit een oud slot op dit plein gestaan. We liepen door de markt, waar eveneens een opgebouwde muziektent stond, waar diverse studenten van de muziekschool hun muzikale prestaties toonden. en daarna door het aangrenzende park langs de oude rivier Obereider. Weer teruggekomen op de boot begon het te betrekken en hevig te onweren met veel windstoten en stortbuien met hagel. Morgen zou er minder wind staan en dan willen we naar Cuxhaven. De weersvoorspellingen zijn niet gunstig. De wind komt veelal uit het zuidwesten en is geen gunstige windrichting voor een terugtocht.

Van de Plüschowhafen naar Rendsburg

Na een rustige nacht haalden we ons anker op tegen acht uur en vertrokken we richting de sluis Kiel/Holtenau. Het was zwaar bewolkt en de wind was al fors aan het aantrekken met behulp van een enorme regenbui. Tot onze verbazing en opluchting stond de grote zeesluis al open en konden we er zo invaren met een kleine X-jacht achter ons, die ook meeging. Vorig jaar moesten we twee uur wachten in de stromende regen, voordat we de sluis in konden. In het Noord-Oostzeekanaal aangekomen, moesten we vanwege drie rode lichten wachten op een tegemoetkomend vrachtschip. Een sleper voer het vrachtschip tegemoet en maakte achter het vrachtschip vast om het af te remmen voordat het de sluis in ging. Een paar zeeschepen kwamen ons tegemoet, waaronder een containerschip. Verderop waren ze met de verbreding van het kanaal bezig. Een werkschip genaamd “Peter the Great” was bezig met zijn enorme kraan de bagger uit het kanaal te halen. Omstreeks twaalf uur kwamen we in Rendsburg aan, waar het al aardig vol lag met jachten, die vanwege de harde wind lagen te wachten op beter weer. Net op het moment dat we wilden aanmeren in een mooie box aan het eind van de hoofdsteiger, waar we toevallig vorig jaar ook lagen, namen de dwarse windvlagen enorm toe. Een Nederlander met zijn zeiljacht voor ons en al een paar dagen verwaaid lag, hielp ons gelukkig, gezien de palen en de zijsteiger nogal ongelukkig staan en onze Carina er alleen op een schuine wijze er in kon varen. In de middag kregen we afwisselend zon en buien over ons heen. In de buien lagen we scheef in de box met een west tot noordwestenwind van 6-7 bft. Morgen wordt het niet beter en blijven we een dag liggen.

Van Augustenborg naar de Plüschowhafen

Om kwart voor acht verlieten we de haven van Augustenborg. Vandaag was ons reisdoel de Plüschowhafen vlakbij de sluis van Kiel/Holtenau met een afstand van 48 Nm. Vanaf donderdag t/m zaterdag komt er veel wind van 6-8 bft aan uit het westen volgens Windy. De eilanden Lyø en Avernakø hebben we dus maar overgeslagen. De wind van vandaag zou W3-5 zijn. Vanaf het Augustenborg konden we in het Alsfjord op onze fok nog zeilen, maar bij de omdraai naar Sønderborg viel de wind weg en gingen we op de motor verder. Onderweg naar de plaats Sønderborg zagen we op de wal een een schilderachtig tafereel van een kudde koeien, die bij de oever aan het grazen waren. In Sønderborg aangekomen, voeren we langs het Sønderborg slot, dat we lang geleden, toen onze kinderen nog klein waren, in 1997 met onze Jeanneau Attalia 32 hadden bezocht. Nostalgie komt dan weer boven. De “Kong Christian X Bro”, een ophaalbrug, ging al snel open en kwart voor tien waren we er door. Direct na de brug konden we diesel tanken aan de kade, zodat we tot Cuxhaven voldoende hebben. Daarna kozen we het ruime sop en konden we zeilen. In het begin was er weinig wind, maar wel een uur lang een fikse hoosbui, die we over ons heen kregen. Nadat de wind aantrok tot 5 bft kwam de vaart erin en zeilden we in windvlagen met ruim 8 knopen richting het Kielerfjord. Bij de ingang van Maasholm en de kustplaats Damp ligt een militair schietgebied. We zagen al op afstand en op AIS dat diverse marineschepen van verschillende Europese landen aan het oefenen waren. We telden al zo tien schepen. Kennelijk een NAVO-oefening, die Poetin schrik moet aanjagen. Sommige jachten werden opgeroepen dat ze afstand moesten bewaren. Wij namen dan ook maar de voorzorg door deels om het gebied heen te varen. Tegen vier uur kwamen we na het passeren van de markante vuurtoren Friedrichsort in de Plüschowhaven aan, waar we ons anker uitgooiden om te overnachten. Morgen gaan we weer het Kielerkanaal in.

Wandeling Augustenborg

Vanochtend toen we net opstonden en aan het douchen waren, werd op onze boot geklopt. De “havnekontrol” zoals werd gemeld. We konden gisteren niet betalen, want de betaalautomaat gaf een storing, de registratie- en betaalapp werkte niet en geen havenkantoor te zien. Hij bevestigde, dat aan de kade zowel de automaat als ook de App niet werkte. Na de afrekening bij deze ”havnekontrol” bleek dat het havengeld meer was dan de App initieel aangaf. Leuke truc. Inmiddels hadden ze kennelijk ook stiekem een waterslang neergelegd, want gisteren was er nog niks. Een eigenaar van een Deens zeiljacht verder voor ons was al water aan het tanken. Bij navraag of het zijn slang was of van de haven, was het antwoord dat de lange slang van de haven was en de korte als verlengstuk van hemzelf, maar die mochten we ook wel gebruiken. Onze Carina lag namelijk veel verder weg van de kraan dan zijn schip. Met onze eigen slangen erbij konden we de ongeveer 50 meter afstand van de kraan overbruggen en eindelijk na twee ankerdagen onze twee watertanks weer bijvullen. Daarna deden we boodschappen bij de SuperBrugsen, ongeveer een kilometer van onze boot verwijderd. Op de terugweg kregen we een regenbui over ons heen. Het blijft onstabiel weer. Na wat motoronderhoud maakten we in de middag een wandeling langs het Augustenborgfjord. Het uitzicht was mooi, maar het fjord was grotendeels al begroeid met riet. Er stonden in de buurt oude fraai gekleurde vakwerkhuisjes. Na een wandeling van anderhalf uur kwamen we weer terug in de haven. Morgen gaan we naar de Pluschowhafen nabij het Kielerkanaal. Er komt slecht weer aan met veel regen en wind. En we moeten ook een keer weer richting huis.