We vertrokken om acht uur uit Rendsburg. Het was weer eens lastig om de box uit te komen, vanwege een zijsteiger, die ze binnen de box hadden aangelegd in plaats van er naast. En onze Carina is zo breed dat we er alleen schuin in en uit konden varen. Invaren lukte wel omdat er een kleine smalle boot naast ons lag, Maar die was gisteren vertrokken en later was een groter zeiljacht erin gekomen, zodat de uitvaartbreedte te beperkt was middels een meerpaal, die achter onze Carina stond. De Duitse passant naast ons had dat ook al in de gaten en hielp ons er uit te komen. We waren de bocht nog niet om in het Noord-Oostzeekanaal richting Brunsbüttel of we zagen drie rode lichten op wal, hetgeen betekent dat ieder schip onmiddellijk moet stoppen. Er kwamen drie zeeschepen tegemoet, maar waren nog 3 Nm van ons vandaan. Inmiddels voegden steeds meer jachten uit Rendsburg zich aan de wachtrij toe, zodat het een flottielje begon te worden. Een Nederlander had via de marifoon gevraagd wat de reden was en kreeg als antwoord dat we op die drie zeeschepen moesten wachten en pas om half tien de doorvaart weer mogelijk was. Het ging waarschijnlijk om de doorvaart bij de hangpontbrug van Rendsburg, waar het nogal smal is. Toen het eerste zeeschip ons passeerde, werden de lichten ineens twee keer rood, wat betekent dat de pleziervaart mag doorvaren. Het hele konvooi gaf onmiddellijk gas en stoof het Noord-Oostzeekanaal op. Het was dit keer druk op het kanaal. Veel zeeschepen kwamen ons tegemoet, waaronder ook een groot cruiseschip “Europa 2”, die net een hoge brug wilde passeren en vier keer een korte stoot gaf met de betekenis “ik kan niet manoeuvreren”. Tegen drie uur bereikten we de sluis bij Brunsbüttel, die weliswaar al open stond en we er zo in konden varen. Met vier jachten in de grote zeesluis waren we binnen een half uur op de Elbe. De wind viel in eerste instantie enorm mee. Maar even later kwam er een fikse bui aan waar niet veel regen uitkwam, maar wel heel veel wind. We zagen 8 bft op onze windmeter. De schipper van het zeiljacht wat achter ons voer en we in Cuxhaven spraken, had 45 knopen gezien op zijn windmeter ofwel windkracht 9. Hoewel we niet zeilden en op de motor voeren, hing onze Carina zo schuin, dat het leek of we met veel wind scherp aan het zeilen waren. Na een half uur, was de bui voorbij en konden we onze weg weer normaal vervolgen. Om half zes kwamen we met een snelheid van 8 knopen vanwege de Elbe-stroom in Cuxhaven aan, waar je enorm goed moet opletten dat je niet met de enorme stroom voorbij de smalle ingang wordt gesleurd en de haven mist. We lagen weer op onze oude stek van vorig jaar. Toevallig was deze mooie ligplaats onbezet. We lagen nog niet vast of alweer een nieuwe bui kwam over ons heen. Vanavond bekijken we wat we morgen gaan doen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten