Op zoek naar een dieselslang in Grenaa

Na het ontbijt vertrokken we lopend richting het havenkwartier. Daar zouden een aantal scheepswerven en botenbedrijven zijn, die mogelijk een dieselslang van onze afmeting zouden kunnen hebben. De binnendiameter moet nl. 5 mm zijn. Het eerste bedrijf dat we tegenkwamen, was de “A/S Grenaa Motorfabrik”. In het kantoor werden we vriendelijk ontvangen, maar dieselslangen voor pleziervaart hadden ze niet. De fabriek ontwerpt en bouwt motoren voor de grote scheepvaart. Wel gaven ze ons een paar adressen, die mogelijk wel aan onze vraag konden voldoen, waaronder de firma “Komponenthuset A/S” even verderop. Op weg er naar toe kwamen we langs de scheepswerf “Grenå Skibsværft A/S - Volvo Penta”. Een Volvo Penta dealer dus. Maar ook hier hadden ze niet de dieselslang van de juiste maat en dus vervolgden we onze weg. We passeerden een groot bedrijf, dat boten aan het recyclen was. Een grote scheepsmotor stond al op een Oekraïense transportwagen en we zagen dat er veel Oekraïners werkzaam waren. Niet veel later kwamen we bij het “Komponenthuset A/S” aan. Daar werden we zeer vriendelijk ontvangen door de eigenaresse, die het bedrijf, dat morgen 40 jaar bestaat, drie jaar geleden overgenomen had. We werden meegenomen naar een groot magazijn, waar ook diverse dieselslangen opgeslagen waren. Helaas was er geen dieselslang van 5 mm bij, maar wel één van 6 mm. Yanmar is uiteraard weer zo specifiek dat je kennelijk alleen de originele slangen bij een Yanmar Dealer kan kopen. Maar goed 6 mm is wel af te klemmen en waagden we de gok om twee meter slang te kopen, dan hadden we ook nog reserve voor de andere dieselslangen die op ons brandstoffilter zitten. Toen we wilden betalen was er een probleem. We hadden geen Deense kronen op zak en je kon alleen met een Deense App, die we uiteraard niet hebben en ook niet zomaar kunnen installeren, digitaal betalen. We hadden wel contant geld in Euro’s, maar die wilde ze niet, waarop de eigenaresse glimlachend zei: “Neem die dieselslang maar gratis mee als je belooft ermee een fijne mooie tocht te maken. Zo een service hebben we in Nederland maar zelden meegemaakt. Weer terug op de boot hebben we na eerst de Carina weer van kraanwater te hebben voorzien, de nieuwe dieselslang gemonteerd. Na 20 minuten de motor hebben gedraaid, zagen we geen enkele lekkage meer. Morgen gaan we verder naar het Noorden en zullen dan zien of het probleem werkelijk is opgelost.

Van Ballen naar Grenaa

Vandaag even ander weer dan gisteren. Na veel wind en regen nu geen wind en zonneschijn. We vertrokken om kwart voor negen uit de haven Ballen van het fraaie Deens eilandje Samsø, die we in het verleden al fietsend uitvoerig hebben verkend. De weinige wind kwam uit het zuidoosten. De eerste tien mijl konden we nog zeilen met een windje 2-3 bft en maakten we nog enige vorderingen met een snelheid van 5-6 knopen. Maar later verdween de wind helemaal en vervolgden we onze weg op de motor richting Grenaa (of Grenå), een Deens plaats aan de oostkust van het Jutlandse schiereiland. De afstand van vandaag was niet zo groot, slechts 35 Nm. Gisteren zagen we geen enkele zeilboot op het water, maar dat was nu wel anders. Een prachtig klassiek Duits zeiljacht met volle zeilen was gelijkertijd met ons ook uit Ballen vertrokken. Omstreeks 15:00 uur kwamen we in Grenaa aan en meerden we langs een passantensteiger af. Even later legde achter ons ook een Zweeds jacht aan waar we met de schipper nog even een praatje maakten. Ze kwamen oorspronkelijk van een plaatsje boven Malmö en vandaag vanuit het fraaie natuureilandje Anholt, waar wij in 2012 ook zijn geweest. Gemotoriseerd verkeer was er toen niet toegestaan. Grenaa is tevens een toeristenoord. Aan de haven zijn vele vakantiewoninkjes te huur zoals ook in vele andere Deens havens het geval is. Na betaling bij de automaat van het havenkantoor was het even tijd om ons druk te maken over de brandstofslang van het brandstoffilter dat weer was gaan lekken. Morgen blijven we maar hier liggen om eens uit te zoeken waar we een nieuwe kunnen halen.

Van Spodsbjerg naar Ballen op Samsø

Vandaag vertrokken we om half acht uit het Spodsbjerg op Langeland richting Ballen op het Deense Eiland Samsø, een afstand van 57 Nm. Er was een ZO 4-7 voorspeld met ZO 5-7 in de middag en veel regen. Toch besloten we te vertrekken, omdat de wind van ruim tot achter kwam. Met een gereefd grootzeil en fok maakten we flinke vorderingen met soms wel een snelheid van meer dan 9 knopen over de grond. We kregen al gauw vele miezerige regenbuien over ons heen. We passeerden na ca. 15 Nm een leuk klein vuurtorentje aan de noordelijkste punt van Langeland. En weer 10 Nm verder zeilden we onder de Grote Beltbrug (Deens: Storebæltsbroen) door, de brug over de Grote Belt tussen de Deense eilanden Funen en Seeland (Deens: Sjælland). De brug is 19 kilometer lang en bestaat uit twee bruggen van 6,6 en 6,8 kilometer lengte, die beide op het eilandje Sprogø uitkomen, en een spoortunnel van 8 kilometer lengte tussen Sprogø en Seeland. De verbinding is sinds 1997 geopend voor treinverkeer en sinds 1998 ook voor wegverkeer. De stuurautomaat hield ons wel op koers maar door de hoge golven, wind en woelig water had de automaat er wel moeite mee en en zwalkte soms behoorlijk heen en weer. We waren de enigen die op het water waren, want we hebben geen zeilboot gezien, behalve vrachtvaarders, waarvan er één voor ons kruiste en ons kennelijke begroette met een kort toetersignaal, want normaal is dat als je stuurboord uit wil en dat was hier niet aan de orde. Na weer een regenbui kwamen we met nog steeds veel wind van zuidoost 6 bij de haven van Ballen op Samsø aan. Het kostte nog wat moeite om het grootzeil neer te halen in het zeer woelige water met behoorlijke golfhoogte. Ook in de haven waaide het aanzienlijk, De wind zou pas 's nachts enigszins gaan liggen. Eenmaal in de haven meerden we langs de enige passantensteiger af, die helaas aan lagerwal lag. Maar het enige alternatief waren boxen waar de wind met 6 bft dwars opstond en zonder boegschroef lastig in te gaan. Je kon betalen met een QR-code, maar dat werkte niet, dus moesten we alsnog in de regen naar de betaalautomaat bij het havenkantoor. De regen en wind ging nog lang door in de avond. Morgen willen we naar Grenaa vertrekken, zoals dezelfde route van vorig jaar.

Van de Plüschowhafen naar Spodsbjerg

De gehele nacht regende het. Vooral 's ochtends om zes uur kwam het met bakken uit de hemel. Om acht uur werd het droog. Er was een westenwind van 5-6 bft voorspeld, die in de middag zou afnemen. We besloten wat later te vertrekken. Om kwart voor tien haalden we ons anker op. In het Kielerfjord stond er nog weinig wind. Op motor en gereefd grootzeil voeren we het Kielerfjord uit langs de vuurtoren Friedrichsort. De huidige vuurtoren is 31,7 meter hoog en dateert uit 1971. Deze vervangt een ouder exemplaar uit 1866. De oude toren bleef tot 1973 naast zijn opvolger staan, de fundamenten zijn nog aanwezig. De eerste toren verving een vuurbaken dat sinds 1815 in gebruik was. De toren staat aan de Friedrichsorter Enge, het smalste deel van de Kielerfjord. Het is een baken voor de toegang tot de haven van Kiel. De vuurtoren is een beschermd monument. Bij het verlaten van het Kielerfjord werden we ingehaald door de Lotse, een loodsboot. De wind nam inderdaad toe naar W4-5 en zeilend maakten we goede vorderingen met gemiddeld 7 knopen richting het Deense eiland Langeland. Om 14:00 uur passeerden we de fraaie witte vuurtoren Keldsnor van Langeland. De 34 meter hoge vuurtoren werd gebouwd in 1905. Hij verving de vuurtoren van Fakkebjerg, die sinds 1806 ongeveer anderhalve kilometer naar het noordwesten in gebruik was. In 1885 werd de eerste vuurtoren van Keldsnor gebouwd en bestond uit een ijzeren paal met een lantaarn. Keldsnor Lighthouse begon te werken met een roterende Fresnel-lens en een petroleummantelbrander en werd in 1948 geëlektrificeerd en heeft een vlamhoogte van 39 meter. De vuurtoren had vier werknemers die allemaal ter plaatse woonden, en de eerste vuurtorenwachter was Johan Christian Ryder. In 2006 werd Keldsnor Lighthouse voor 6 miljoen DKK verkocht aan een particulier die het monumentale pand en het terrein van 7.285 m² als vakantiehuis gebruikt. De exploitatie en het onderhoud van de vuurtoren zijn in handen van de staat gebleven.Om kwart over vijf kwamen we in Spodsbjerg aan waar we eerst onze Carina weer van brandstof en water voorzag, waarna we betaalden bij de beroemde automaat naast het havenkantoor, die praktisch bij alle Deense jachthavens staan. Een havenmeester zie je hier zelden. Spodsbjerg ontstond in de 14e eeuw als een klein vissersdorpje. Tegenwoordig vormen het toerisme, de veerboten naar Lolland en de visserij de belangrijkste grondslag van de economie van de stad. Spodsbjerg en is met zijn uitgestrekte stranden een gewilde badplaats. Morgen gaan we verder naar het noorden.

Van Gieselaukanaal naar de Plüschowhafen

Gisteravond kwam er nog een onweersbui over waar in korte tijd veel regen en wind uit viel. Toen we vanochtend om half acht opstonden, zagen we dat onze Carina volledig onder de bloesem en blaadjes lag van de bomenrij naast onze boot. Na een uur lang de boot weer enigszins schoon te hebben gemaakt en voor de passage van het Noord-Oostzeekanaal te hebben betaald bij de sluiswachter van de Eider, vertrokken we om negen uur richting de sluis Kiel/Holtenau. Inflatie kennen ze hier niet. Het passagegeld was nog steeds € 18 zoals ook in 2010 toen we voor de eerste keer naar het Deense eiland Bornholm gingen. Het was vandaag niet zo druk met vrachtverkeer. Even later voeren we langs de Pilotboten die halverwege het kanaal zijn gestationeerd. Een groot containerschip kwam ons tegemoet. Niet lang daarna passeerden we het leuke hangpontje van De Rendsburger Hochbrücke, een spoorbrug in Rendsburg in de deelstaat Sleeswijk-Holstein, die werd gebouwd tussen 1911 en 1913. De brug heeft een maximale hoogte van 68 meter en met de aanbruggen erbij een lengte van 2,5 km. De hangpont hangt aan kabels verbonden met een aangedreven trolley, die over rails langs de onderkant van de brug rijdt. Er kunnen maximaal vier personenauto's mee, maar de oversteek is vooral van belang voor licht verkeer, zoals voetgangers en fietsers. Er zijn wat ongelukken gebeurd. Op 8 januari 2016 botste de hangpont tegen een vrachtschip, waarbij de veerman en de enige passagier gewond raakten en een paar draagkabels braken. Daarbij werd de hangpont onherstelbaar beschadigd: zowel de constructie als de machines en de aansturing hadden grote schade opgelopen. Maar vanwege de historische waarde, werd besloten om een nieuwe hangpont te bouwen vergelijkbaar met de oude, die sinds 4 maart 2022 weer in gebruik is. In Rendsburg worden ook superjachten gebouwd bij de werf Lürssen. Eén was kennelijk al in de afbouw maar zeer waarschijnlijk niet voor een Russische oligarch. Na nog een cruiseschip en andere vrachtvaarders die ons tegemoet kwamen, arriveerden we bij de sluis van Kiel/Holtenau omstreeks 14:00 uur. Na een wachttijd van een half uur konden we de grote zeesluis in met een aantal andere plezierjachten. Om half drie waren we er weer uit en ankerden we een kwartier later in de Plüschowhafen die nabij de sluizen van Kiel/Holtenau ligt. De haven is vernoemd naar een vliegenier van de marine en tijdelijk Commandant van het marinevliegkamp Holtenau tijdens de Eerste Wereldoorlog. Morgen willen we naar Spodsbjerg aan de oostkust van Langeland in Denemarken, een afstand van ca. 45 Nm.

Rustdag Norderney en vertrek naar het Noord-Oostzeekanaal

Vandaag werden we wakker met het geruis van regen op onze kajuit. Dus bleven we nog maar even lekker liggen alvorens op te staan. De wind 4 bft blies uit het oosten en geen goede wind om naar Cuxhaven te gaan. Aan het eind van de ochtend hield de regen op en deden we boodschappen bij de supermarkt Edeka ongeveer een kilometer vanaf de haven, waar een toeristentreintje ons tegemoet kwam. In de middag begon nog even de zon te schijnen, maar tegen zes uur kwam er weer een regenbui over. Morgen gaan we naar Cuxhaven of Brunsbüttel afhankelijk van wat de stroom ons brengt. De afstand naar Cuxhaven is 65 Nm en die van Brunsbüttel ruim 80 Nm. En dan moeten we zeer vroeg vertrekken om op tijd in verband met het tij bij de aanloop van de Elbe aan te komen.

De volgende dag verlieten we de haven van Norderney om kwart voor zes. Het was twee uur voor laag water, maar genoeg om uit onze box te komen. Bij laag water stond er nl. nog 1,8 meter en onze Carina steekt 2 meter diep zodat we bij laag water vast zaten. Er stond een waterig zonnetje en helemaal geen wind. Op motor hadden we koers gezet naar de aanloop van de Elbe. Het was heiig weer en dan ook niet verwonderlijk dat we omstreeks half negen opeens in de dikke mist doken en dan ook nog net op het drukke verkeersstelsel bij de Jade en Weser, waar de vaargeulen van Bremerhaven en Wilhelmshaven samen komen. Het zicht was maar een tiental meters. Op AIS en Radar zagen we een groot vrachtschip voor ons langs gaan en op de rede voeren we vlak langs een geankerd vrachtschip, waarvan we de contouren uit de mist zagen opdoemen. Regelmatig hoorden we vanuit de rede een luide misthoorn. Ca. twee uur later klaarde de mist weer op en kwam het waterige zonnetje weer tevoorschijn. We hadden de stroom goed mee en maakten regelmatig 10 knopen over de grond zodat we tegen half drie al Cuxhaven met de aparte Kugelbake passeerden. Om vier uur kwamern we aan bij de sluis van Brunsbüttel, waar een zwarte buienwolk de vreugde dreigde te verstoren. Maar gelukkig kwam er behalve veel wind weinig regen uit en dreef deze bui snel over. Om vijf uur waren we door de sluis bij Brunsbüttel heen en kwamen we om half negen in het Gieselaukanaal aan om te overnachten. De Navionics .kaart gaf aan dat we 103 Nm over de grond hadden gevaren en onze log 90 Nm over het water. Naar het oosten loopt de stroom langer door dan naar het westen en dat scheelt enorm. Morgen gaan we verder door het Noord-Oostzeekanaal naar Kiel/Holtenau om te ankeren in de Pluschowhaven om weer even bij te komen.

Van Vlieland via Borkum naar Norderney

Na een verwaaidag in Vlieland verlieten we om zeven uur de haven van Vlieland. Het was bewolkt weer met een zuidwestenwind van 5-6 bft. We maakten zeilend goede vorderingen met 8 knopen over het water. Er was praktisch geen scheepvaart op een paar vissersboten na. Halverwege Ameland begon de wind af te nemen naar windkracht 3 bft en draaide naar het westen, zodat we onze fok, die door het grootzeil werd afgedekt maar inrolde. Bij inspectie van de motorruimte bleek er diesel te zijn gelekt, Al snel was duidelijk dat een brandstofslang van het brandstoffilter lekte bij de aansluitingsklem aan motorzijde. De klem had zich behoorlijk ingevreten in de slang. Maar met vulcaniserende tape en een bredere slangenklem was het euvel snel verholpen. Thuis maar alle brandstofslangen vervangen. We vervolgden onze tocht verder op de motor wegens onvoldoende wind en voortgang. We kwamen in de haven van Borkum aan om 19:00 uur, waar we langs een Nederlandse motorboot aanmeerden.

De volgende ochtend vertrokken we weer om zeven uur. De westelijke aanloop bij Norderney is alleen bij hoogwater en rustig weer veilig te bevaren. Met veel wind uit noordelijke en westelijke winden staan daar grondzeeën. Na de vaargeul bij Borkum voorbij de ondieptes, waar diverse werkboten ons met grote snelheid passeerden richting de bouw van de windmolens in de Duitse bocht, konden we koers zetten naar Norderney. Met een zuidoost 3 bft konden we nog even zeilen, maar al gauw nam de wind af en draaide naar het noordoosten, zodat de koers niet meer te bezeilen was en we op de motor verder voeren. Om half twaalf kwamen we bij de westelijke aanloop van Norderney aan en stond er genoeg water voor de passage. Tegen half één meerden we in haven van Norderney af. Het was er niet druk en vele ligplaatsen voor passanten waren beschikbaar, Dat is in het volle seizoen wel anders. Na betaling bij de havenmeester maakten we nog een wandelingetje langs de surfclub achter het havenkantoor. Morgen blijven we een dagje liggen. De wind komt dan uit oosten en geheel tegen. We zien morgen wel weer hoe het verder gaat.

Van de Bvk naar Vlieland

Om half negen vertrokken we uit de BvK voor een vakantie naar Noorwegen. Het weer begon al meteen niet mee te werken. Bij het opstaan regende het en de wind was N4-5 en dus precies tegen onze koers naar Enkhuizen. Na twee uur kruisend te hebben gezeild en weinig vorderingen te hebben gemaakt, besloten we op de motor verder te gaan. Om 12 uur passeerden we de Krabbersgatsluis in Enkhuizen. De wind was afgezwakt naar N3-4 en op de motor vervolgden we onze koers naar Kornwerderzand, waar we bij Stavoren een flinke donder- en regenbui met gelukkig weinig wind over ons heen kregen. Om vier uur gooiden we ons anker uit in het anker- en Kitesurfgebied naast de Lorentzsluizen. Na een rustige nacht vertrokken we de volgende morgen om half negen naar de sluis. Het weer zag er goed uit. Een mooi zonnetje en met een oostenwind van 3-4 bft. was het hele traject naar Vlieland te bezeilen. Om kwart over negen waren we door de redelijk drukke Lorentzsluizen heen en zeilden we richting Harlingen. De wind nam richting Vlieland steeds meer toe naar oost 4-5 bft, zodat we met de stroom mee acht knopen over het water zeilden en elf knopen over de grond. Om half twee kwamen we dan ook al vrij vroeg aan in Vlieland waar het behoorlijk rustig was en legden we aan in een fraaie box met een brede zijsteiger aan het eind van de hoofdsteiger. Morgen zou er veel wind uit oosten staan 6-7 bft met veel regen. Dus blijven we maar een dagje liggen en bekijken we wat we verder gaan doen.