Van de Plüschowhafen naar Spodsbjerg

De gehele nacht regende het. Vooral 's ochtends om zes uur kwam het met bakken uit de hemel. Om acht uur werd het droog. Er was een westenwind van 5-6 bft voorspeld, die in de middag zou afnemen. We besloten wat later te vertrekken. Om kwart voor tien haalden we ons anker op. In het Kielerfjord stond er nog weinig wind. Op motor en gereefd grootzeil voeren we het Kielerfjord uit langs de vuurtoren Friedrichsort. De huidige vuurtoren is 31,7 meter hoog en dateert uit 1971. Deze vervangt een ouder exemplaar uit 1866. De oude toren bleef tot 1973 naast zijn opvolger staan, de fundamenten zijn nog aanwezig. De eerste toren verving een vuurbaken dat sinds 1815 in gebruik was. De toren staat aan de Friedrichsorter Enge, het smalste deel van de Kielerfjord. Het is een baken voor de toegang tot de haven van Kiel. De vuurtoren is een beschermd monument. Bij het verlaten van het Kielerfjord werden we ingehaald door de Lotse, een loodsboot. De wind nam inderdaad toe naar W4-5 en zeilend maakten we goede vorderingen met gemiddeld 7 knopen richting het Deense eiland Langeland. Om 14:00 uur passeerden we de fraaie witte vuurtoren Keldsnor van Langeland. De 34 meter hoge vuurtoren werd gebouwd in 1905. Hij verving de vuurtoren van Fakkebjerg, die sinds 1806 ongeveer anderhalve kilometer naar het noordwesten in gebruik was. In 1885 werd de eerste vuurtoren van Keldsnor gebouwd en bestond uit een ijzeren paal met een lantaarn. Keldsnor Lighthouse begon te werken met een roterende Fresnel-lens en een petroleummantelbrander en werd in 1948 geëlektrificeerd en heeft een vlamhoogte van 39 meter. De vuurtoren had vier werknemers die allemaal ter plaatse woonden, en de eerste vuurtorenwachter was Johan Christian Ryder. In 2006 werd Keldsnor Lighthouse voor 6 miljoen DKK verkocht aan een particulier die het monumentale pand en het terrein van 7.285 m² als vakantiehuis gebruikt. De exploitatie en het onderhoud van de vuurtoren zijn in handen van de staat gebleven.Om kwart over vijf kwamen we in Spodsbjerg aan waar we eerst onze Carina weer van brandstof en water voorzag, waarna we betaalden bij de beroemde automaat naast het havenkantoor, die praktisch bij alle Deense jachthavens staan. Een havenmeester zie je hier zelden. Spodsbjerg ontstond in de 14e eeuw als een klein vissersdorpje. Tegenwoordig vormen het toerisme, de veerboten naar Lolland en de visserij de belangrijkste grondslag van de economie van de stad. Spodsbjerg en is met zijn uitgestrekte stranden een gewilde badplaats. Morgen gaan we verder naar het noorden.