We vertrokken om acht uur uit Almösund. Een Fransman uit Cherbourg, die tegenover ons lag, vertrok net iets eerder. De Fransman ging verder noordwaarts om Orust heen en wij naar het zuiden richting Marstrand. De weinige wind was zuidwest en tegen, dus motoren was de enige optie. Bij Marstrand aangekomen, zagen we dat de praktisch alle ligplaatsen middels een ledlampje op rood stonden. We besloten om door te varen. Het een na het andere Zweedse jacht kwamen ons tegemoet richting Marstrand. Het leek wel een armada. Jammer want Marstrand is een leuk plaatsje met een vesting. Misschien dan volgend jaar en buiten het hoogseizoen, weekends en vooral niet op 21 juni ofwel midzomer avond, want dan gaan de Zweden helemaal uit hun dak. Marstrand is ongeveer de Cowes van West-Zweden. Dus gingen wij verder met plan B ofwel naar een ankerplaats meer naar het zuiden. Om half drie kwamen we bij de mooie ankerplaats bij het eiland Styrsö aan, 34 Nm vanaf Almosund, waar we vorig jaar ook hebben geankerd. Maar toen begon pas het gedonder. Toen we het anker wilden laten vallen, bleef de elektrische ankerlier stil en had er kennelijk geen zin meer in. Twee dagen geleden hield ook al de afzuigventilator in de motorruimte ermee op. Dat is nu al de derde keer. Er zit kennelijk een klein 12V motortje in, waarvan de koolborstels na 5 jaar op zijn. Maar zonder ventilator verder is geen probleem. De meeste boten hebben die niet eens. Het ankerlierprobleem was ernstiger. Want wat nu? Nog ankeren of naar een jachthaven? We besloten toch te ankeren. Het laten neervallen is eenvoudig, het ophalen is echter wat anders. We lagen op 7,5 meter diepte, dus ca. 30 meter ketting met de lierhendel opdraaien is een klus. Dus probeerden we het euvel te vinden en dat was niet makkelijk. Na binnen het schot open te hebben gemaakt, konden we bij de ankerlier komen. Eerst controleerden we de zekeringen, maar die waren goed. Daarna een test of de ankerliermotor nog functioneerde en dat was even spannend, want de motor is 1500 watt en trekt met 12V ca. 130A. Met een grote schroevendraaier maakten we sluiting met 12V van de startaccu. We hoorden de ankerlier meteen lopen en gelukkig was de schroevendraaier ondanks de grote vonken er nog net niet aangelast. Toen was het de beurt om de solenoïde te testen die de ankerlier aanstuurt. Ook die werkte na behoren met 12V spanning erop. Ook de handbediening bleek na doormeten in orde te zijn. Toen bleef er alleen nog een kleine relais over, die schakelt tussen de dynamo van de motor en de solenoïde. Die zorgt ervoor dat de motor moet draaien alvorens de ankerlier kan worden gebruikt. Nadat we het relais hadden ontmanteld en zelf de contacten met de hand op elkaar drukten, bleek alles weer te werken. Dus of het relais krijgt geen stroom van de dynamo of is defect. Het laatste is meer aannemelijk. Met een stukje schuurpapier hebben we de contacten op elkaar gedrukt en kunnen we nu met een gerust hart het anker morgen weer elektrisch ophalen. Morgen zullen we zien of dat ook zo is.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten