Gisteren kwam er nog een biibootje van een Zweeds zeiljacht verderop langs onze Carina, waarin een jongen en twee meisjes met bloemenkransen in hun haar. Ze vroegen of ze ons een drankje konden aanbieden. Wij sloegen dit maar af, want we hadden net ons eigen drankje al op. Toen gingen ze verder de andere jachten af die geankerd waren. Kennelijk is dit een onderdeel van de midzomeravondviering van de Zweden. Achter ons lag een Engelsman met een kleine catamaran aan een SXK-boei. Die boeien behoren tot een vereniging waarvan je lid moet zijn om deze boeien te mogen gebruiken. De afstand was dermate kort en zo windstil dat we even met elkaar een gesprek hadden. Zijn thuishaven lag in de monding van de Thames en ligt daar vaak droog in de modder zoals hij komisch zei. Ze willen verder naar Noorwegen en laten in de komende winter de catamaran liggen in een plaatsje, gelegen in het Limfjord. In de nacht begon het te regenen en in de ochtend ook nog fors te waaien uit het noordoosten met vlagen van 5 tot 6 bft. Er werd behoorlijk aan ons anker gerukt, soms met harde knallen van de ankerketting die zich heen en weer bewoog over de ankerrol, maar we lagen stevig vast. Een zeiljacht verderop echter niet. Dat jacht begon te krabben en verplaatste zich naar de rotsen. Gelukkig had de bemanning dat in de gaten, haalden hun anker op en gingen er vandoor. Wij vertrokken om elf uur, het waaide en regende ook nog. Na even op de motor, gingen we op de fok verder. De wind nam steeds meer af en even later begon het ook weer te miezeren. Op de motor kwamen we na 20 Nm om half vier op de ankerstek Skalla aan, een mooi beschut fjord. Op een rots bij binnenkomst zagen we een zeehond liggen. Verder was het een grijze bewolkte dag met veel regen en ook nog koud met 15 graden. En dat op 22 juni. Heel ander weer, dan gisteren met het zonnetje in de kuip en weinig wind. Morgen is volgens de voorspelling beter weer op komst en gaan we verder naar het zuiden, vermoedelijk naar Varberg waar we in 2011 ook zijn geweest.
Probleem opgelost van de elektrische ankerlier en afzuigventilator.
Vanwege het
druiligere weer de tijd maar benut aan het schema betreffende de
ankerlier. Het schakelrelais bij de ankerlier moest door de motor
worden geactiveerd. Uit het Jeanneau-schema bleek dat bij de motor
een veiligheidsrelais moest zitten, waar zowel de afzuigventilator
als het ankerlierrelais op aangesloten waren. Maar waar zat dat
relais was de vraag. Na nauwkeurige inspectie bleek er een kleine
relais bevestigd te zitten aan bakboordzijde van de motor en tot onze
grote verbazing lag de connector er los onder. Kennelijk los getrild
door de vele motoruren. Na montage bleek alles weer naar behoren te
werken, zowel de ankerlier als de afzuigventilator, zodat het
schuurpapiertje dat contactpunten van het ankerrelais op elkaar
drukte er weer uitgehaald kon worden. In ieder geval weten we nu
precies hoe het gehele elektrische ankerliersysteem in elkaar zit.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten